Pas op met gebarentaal in het buitenland (deel II)


handgebaren-jpg.jpg

Nederlanders kunnen zich meestal overal in de wereld wel verstaanbaar maken. Als ze de taal niet spreken, gebruiken ze hun handen en voeten om toch contact met de lokale bevolking te krijgen. Maar verschillende gebaren die wij hier als heel normaal ervaren, kunnen in het buitenland anders geïnterpreteerd worden. Lichaamstaal is namelijk cultuurafhankelijk.
AgroLingua heeft een selectie gemaakt van gebarentaal die Nederlanders gauw geneigd zijn te gebruiken  en welke vooral in het buitenland het beste vermeden kan worden.

Neuzenklem
Schrik! Neus eraf… Bij ons is het gebaar bekend als kinderspel waarbij de neus van de ander wordt gestolen. Bij Zuid-Europeanen is het handgebaar eerder bekend als onschuldig plezier. In Brazilië betekent het weer iets anders! Daar staat het topje van de duim voor een vijg en is het, het teken van goed geluk.

Wijsvinger
-Wij geven met onze wijsvinger een richting aan, maar in India wordt dit als onbeleefd gezien. In China en Rusland is het ook not done. Daar wijst men met de volle platte hand of gestrekte arm.
-Met de vinger in de wang draaien geeft aan dat iemand het eten lekker vindt. Nederlanders bewegen de hand naast de wang heen en weer, maar dat betekent in Italië iets heel anders… Italianen draaien met de wijsvinger in de wang. Che buono!
-De Zuid-Amerikanen zeggen 'nee' door met de wijsvinger heen en weer te schudden, bij ons betekent dat eerder 'foei' of 'pas op'.
-In Brazilië en Italië draait men rondjes met de wijsvinger rondom de slaap als ze iemand stom vinden.

Handen
-In Japan is het zeer onbeleefd om belangrijke zaken (zoals een cadeau of visitekaarten) met één hand aan te pakken. Pak het met twee handen aan en kijk er een tijdje naar, alsof je net een goudstaaf ontvangen hebt. Dan laat je je waardering beleefd merken.
-Waar bij het handenschudden in Nederland nauwelijks wordt nagedacht brengt dit in het buitenland heel wat oplettendheid met zich mee. Mensen die we niet zo goed kennen, geven wij meestal gewoon een hand.
-Zo mag een Arabische man nooit een vrouw de hand schudden. Ook zal in Arabische landen nooit de linkerhand geschud worden, dit is de ‘onreine hand’. In Engeland moet een man wachten tot een vrouw haar hand aanbiedt voordat hij hem mag schudden. Ook in Frankrijk kun je niet zomaar een ieders hand schudden, je moet daar altijd wachten tot een hogergeschikte jou een hand geeft. In Rusland denkt men dat handen schudden over een drempel ongeluk brengt.
-Het handgebaar dat wij in Nederland maken als we eten erg lekker vinden (met je vlakke hand een aantal keer snel langs je wang heen en weer bewegen, vergezeld door een 'mmm lekker!'), kennen ze in het buitenland niet. Je zult rare blikken krijgen als je dit gebaar maakt en wellicht vragen mensen zich af of je misschien zelf welk helemaal lekker bent.

Ogen
-In veel landen in Afrika is het extreem onbeleefd en respectloos om oogcontact te maken met ouderen of autoriteiten. In Aziatische landen zijn mensen gewend weinig oogcontact te maken, dit in contrast met de VS. Daar word je als bedrieger gezien wanneer je geen oogcontact maakt. Brazilianen gaan nog een stapje verder, zij kijken heel lang in de ogen. Zij zien de ogen als spiegels van de ziel en zien dit als een manier om je zo beter te kunnen leren kennen.
-Als een Braziliaan zijn ooglid naar beneden trekt, gelooft hij geen snars van wat je zegt, maar als een Italiaan dit doet, probeert hij je aan een afspraak te herinneren.

Ja en nee
Met het hoofd naar voren knikken wordt in de meeste landen als positief gezien, in ieder geval als een bevestiging of een 'ja'. Dit is anders in Bulgarije, Pakistan en India. Daar schudt men met het hoofd heen en weer. In Japan wordt er wel naar voren geknikt, maar dit kan 'ja', 'nee', 'ik weet het niet' of 'ik weet het wel, maar ik durf het niet te zeggen' betekenen. In Griekenland is het 'ja/nee-spelletje' helemaal verwarrend. Er wordt het hele hoofd naar achter bewogen en tegelijkertijd met de tong geklikt om 'nee' te zeggen. Dit gebeurt meestal heel vlug en subtiel, dat je niet eens weet of de ander nou antwoord heeft gegeven of niet. Als ze 'ja' zeggen, wordt er een zijwaartse beweging met het hoofd gemaakt, waarbij de ogen licht worden gesloten als het hoofd omlaag gaat. Het is helemaal verwarrend, omdat het Griekse woord voor 'ja' ook nog eens 'nè' is.

Voor een compleet overzicht is het boek 'Etiquette in het buitenland' van Kevin Strubbe en Liesbeth Hobert aan te raden (ISBN 9056179101)


Nog geen reactie. Wees de eerste die reageert!




<< Terug

Offerte

home_chicken.png

Vertaalkosten worden op woordbasis berekend. Het woordtarief verschilt per taalcombinatie. Facturering geschiedt op basis van het elektronisch getelde aantal woorden in de brontaal (de taal van...

Offerte >>